Sąd uliczny

W dniu 3 marca 2026 r. w ramach Projektu „Wykluczenie – nie ma MOW-y” odgrywaliśmy scenki rodem z sali sądowej – tym razem w akcji był „Sąd uliczny”!

Chłopcy uczestniczyli w zajęciach z pakietu symulacji społecznej „Sąd uliczny”. Wcielali się w różne role: sędziów, prokuratorów, obrońców, oskarżonych i świadków. Celem ćwiczenia było przeanalizowanie sytuacji konfliktowej oraz wyciągnięcie wniosków z własnych zachowań.

Zajęcia wyraźnie pokazały, że argumenty i spokojny dialog działają znacznie lepiej niż agresja, a każda decyzja niesie za sobą określone konsekwencje. Chłopcy uczyli się przyjmowania krytyki, brania odpowiedzialności za swoje słowa oraz współpracy w grupie. Jedno z kluczowych pytań, które padło podczas dyskusji, brzmiało: „Czy łatwiej jest osądzać, czy bronić?”

Wszyscy jednogłośnie stwierdzili, że osądzanie przychodzi znacznie łatwiej – nie wymaga dużego wysiłku, precyzyjnych argumentów ani empatii. Obrona natomiast stanowi prawdziwe wyzwanie: wymaga dokładnego poznania sytuacji, jej wnikliwej analizy, interpretacji faktów oraz budowania spójnego stanowiska.

W trakcie zajęć wykorzystano przede wszystkim formy:

• pedagogiki doświadczenia – uczenie się przez przeżycie i refleksję nad tym, co się wydarzyło,
• pedagogiki przygody – angażowanie emocji i działanie w sytuacjach trudności i wyzwań,
• socjoterapii oraz pedagogiki resocjalizacyjnej – rozwijanie kompetencji społecznych, poczucia odpowiedzialności i umiejętności radzenia sobie w relacjach międzyludzkich.